Rechte straten, haakse hoeken

De eerste bijeenkomst in november 2012 met een groepje mensen die allemaal het draaifenomeen ervaren, heeft me aan het denken gezet. Ik heb geprobeerd te beschrijven en in beeld te brengen wat ik ervaar. Daarover heb ik de volgende dag een mailtje rondgestuurd met ongeveer de volgende inhoud.

Terugdenkend aan onze gesprekken realiseerde ik me dat het draai/flip/omklapverschijnsel op twee (of meer) manieren voorkomt:

  1. de plotselinge verandering (de ‘flip’) zoals bij de flauwe bocht die in de Labyrint-uitzending wordt beschreven;
  2. de veranderde oriëntatie die opgetreden blijkt te zijn als je na bijvoorbeeld een wandeling of fietstocht terugkomt op het uitgangspunt en die een terugdraai nodig maakt om terug te komen in de vertrouwde omgeving, zoals een van ons beschreef in zijn verhaal over een fietstocht in Doesburg.

Volgens mij kennen we allemaal beide versies en het is uiteindelijk natuurlijk een en hetzelfde verschijnsel.

Naar aanleiding van mijn voorbeeld van de Markt in Den Bosch werd me gisteren gevraagd waar precies de draaiïng plaatsvindt. Dat wist ik niet meteen, maar later realiseerde ik me dat daar dus geen sprake is van het ervaren van een plotselinge draai op een bepaald punt, maar van een al of niet gedraaide situatie aan het einde van de route, afhankelijk van welke route rond de Markt ik loop.

Ik heb geprobeerd voor mezelf inzichtelijk te maken hoe die twee routes in werkelijkheid verschillen en hoe ik ze ervaar. Dat heb ik in een reeks van drie kaartjes weergegeven.
Blijkbaar negeer ik in mijn beleving van de route flauwe bochten of ik trek ze recht en maak ik van alle andere bochten haakse bochten. Volgens mij was dit al eerder gezegd of beschreven, maar bij het tekenen van de kaartjes begreep ik het ineens. Hopelijk maken de kaartjes duidelijk wat ik bedoel. Klik erop om ze groter te bekijken.

Den Bosch

Hetzelfde gebeurt ook op twee verschillende routes naar mijn vroegere werkplek aan de Rooseveltstraat in Leiden. Route 2 lijkt daar minder voor de hand liggend, want minder rechtstreeks, maar toch was dat de route waarlangs ik in de ‘juiste’ oriëntatie bij mijn werkplek aankwam, terwijl de andere meer directe route altijd een geforceerde draai in mijn hoofd nodig maakte.

leiden

In beide gevallen – Den Bosch en Leiden – ervaar ik de draaiïng trouwens ook als ik op enige afstand langs de plek of de route kom. Blijkbaar is de herinnering dan voldoende om de draaiïng op te roepen. Dat gebeurt bijvoorbeeld als ik vanuit de flat van mijn moeder aan de rand van Den Bosch in de verte de Sint Jan en enkele andere gebouwen in de Bossche binnenstad zie.
Het overkomt me ook als ik in Leiden over de Churchillaan rij, een kaarsrechte weg parallel aan de Rooseveltstraat. Behalve het (onbewuste) besef dat het ergens vlakbij vaak gebeurt, is er op die plek geen enkele duidelijke aanleiding voor het draaien van de oriëntatie.

Een gedachte over “Rechte straten, haakse hoeken

Reageer op dit artikel

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s